تبليغاتX
عاشقی _ دیوانه گی _ آواره گی
عاشقی _ دیوانه گی _ آواره گی
مدرسه وب ، ماکرومديا قالب هاي وبلاگ آماده دايرکتوري وبلاگ هاي ايرانيان پرشين وبلاگ
 

             

 

                    حدس مي زنم شبي مرا جواب ميكني 


                                                                         و قصر كوچك دل مرا خراب ميكني 


                     سر قرار عاشقي هميشه دير كرده اي 


                                                                         ولي براي رفتنت عجیب شتاب ميكني 


                    من از كنار پنجره تو را نگاه ميكنم


                                                                               و تو به نام ديگري مرا خطاب مي كني


                 چه ساده در ازاي يك نگاه پاك و ماندني 


                                                                           هزار مرتبه مرا ز خجالت آب ميكني


                  به خاطر تو من هميشه با همه غريبه ام 


                                                                          تو كمتر از غريبه اي مرا حساب ميكني 


              و كاش گفته بودي از همان نگاه اولت 


                                                                       كه بعد من دوباره دوست انتخاب مي كني

 

 

 

 

 

                      ديگر مرا به معجزه دعوت نمي كني


                                                                    با من ز درد حادثه صحبت نمي كني


                   ديريست پشت پنجره مانده ام كه رد شوي


                                                                                اما تو مدتي ست اجابت نمي كني


                   قولي كه داده اي به من از ياد برده اي


                                                                                 گفتي ز باغ پنجره هجرت نمي كني


                 بيمار عشق توست پرستوي روح من 


                                                                                 از اين مريض خسته عيادت نمي كني


                       باشد برو ولي همه جا غرق عطر توست 


                                                                           گرچه تو هيچ خرج صداقت نمي كني


                      يكبار از مسير نگاهم عبور كن 


                                                                      آنقدر دور گشته ای كه فرصت نميكني


                گل هاي باغ خاطره در حال مردنند 


                                                                               به ياس هاي تشنه محبت نمي كني


                  رفتي بدون آنكه خداحافظي كني


                                                                           ديگر به قاب پنجره دقت نمي كني


                        امروز سيب سرخ رفاقت دلش گرفت 


                                                                  اين سيب را براي چه قسمت نمي كني


               يعني من از مقابل چشم تو رفته ام 


                                                                     اين كلبه را دوباره مرمت نمي كني


                       زيبا قرارمان همه جا هر زمان كه شد 


                                                             گرچه تو هيچ وقت رعايت نمي كن.........

 

 

 

 

 

لینک


 

                             هيس !!!

                                        بايد سكوت كنم .

                                                                           قسم خورده ام ساكت بمانم .

پرسشهاي بي پاسخ م را نيز براي دل خود نگاه مي دارم .

                   بايد سكوت كنم .

                                              ياور مهربانم ؛

                                                                    اي آنكه هيچگاه مرا نبردي از ياد ؛

 

                              قصه گذشته هاي من

به چند نقطه چين رسيده است و   كسي چه مي داند

                  اين نقطه چين با كدامین كلمات پر خواهد شد .

هر چه هست و هر چه باشد ؛

ديگر اينجا يا  هيچ جاي ديگر در اين مورد چيزي نخواهم گفت .

 

                             سكوت و باز هم سكوت...........

 

 

 

لینک


                                     

 

                   یادداشتی کنار قرص های آرام بخش.......

                                  من امشب دیر می آیم.

                                                                 نگران من نباش

 

                

 

                                امشب در گذشته خاطراتم کسی وجود دارد

                      کسی که تندیس بلور خاطراتم را در

                                                     در دستانش دفن کرده ام

                     تو را صدا کردم

                                                         در آفتاب سوزان ظهر

                          در نگرانیهای شبانه.... 

                                                           تو وجودم بودی 

                             تو دریا بودی و مفهومی از اوج

                                                 و این دل مواج سهم من بود

                             که با تمام شبهای دنیا

                                                           به تو تقدیمش کردم ....

             

 

                چقدر دزدیدن نگاه


                                        از چشمان تو


                                                             لذت بخش است.
                       گویی


                                      تیله ای


                                                از چشمم به دلم می افتد.


                                        بانو!


                     با مردی که تیله های


                                                     بسیار دارد


                                                                                   می آیی؟

 

لینک


 

کنار ایستگاه روی نیمکت خسته نشستم

سیگار خشکی از ته جیبم بیرون کشیدم

سیگار هم مثل افکار من چروکیده بود

اولین پک را که زدم یاد خنده های آلیس افتادم

همان دختر ارمنی کنار خانه ما چقدر بی عشق عاشقش بودم

از جنس من بود اما گاهی چشم هایش مرا از خود بی خود می کرد

چرا در کلام عشق را به فنا بودن تشبیه می کنم

 

 

لینک


 

                 در تک تک لحظه های خالی از بی شرمی

                                  می توان در کنار لحظه های خالی از یک لبخند

                و در شروعی تازه , یک چشم به هم زدن

                 با هم به امواج دریای خالی از یک قطره آب و اشک نگاه کرد

            آیا می توان خاطرات را هم خالی کرد از ذهن پوچ یک کودک نا بالغ ؟؟

             خنده را افسون کرد و رو رفت به جای یک خاطره در ساعت ۲۰:۳۰

          نگاه کن به مردی که شبها ولگردانه نعشه است ار بوی تریاک سوخته

                              او نمی خندد و بی خاطره نعشه

                          تو به یاد خاطراتم بمان ای نعشه از یک لبخند

                خنده هایم را به پاکی دریای بی آب به لبخنده بی دلی فروختی

                    من نعشه ی خندهای باز مانده ای از تو بی خواب در ربودم

                                     من خالی از پوچم

 

 

لینک


 

                بعد مدت ها برگشتم

                                            تا به یاد داشته باشم کیستم ...

                   چه روزهای زیبایی بود در این سرا...

 

لینک


 

مذهب شوخي سنگيني بود كه محيط با من كرد

 

و من سالها مذهبي ماندم بي آنكه خدايي داشته باشم

 

لینک


 

بی وفایی تو  از صداقت بیش از اندازه ی من است

ای دریغ.......

 

                  مرا عمری به دنبالت کشاندی

سرانجامم به خاکستر نشاندی

                      ربودی دفتر دل را و افسوس

که سطری هم از این دفتر نخواندی

                  گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت

پس از مرگم سرشکی هم فشاندی

                     گذشت از من، ولی آخر نگفتی

که بعد از من به امید که ماندی؟


 

                     بر آنچه که دلخواه من است

                                                    حمله نمی برم 

                            خود را به تمامی

بر آن می افکنم

                            اگر بر آنم

                                                    تا دیگر بار و دیگر بار

                          بر پای بتوانم خواست

                                               راهی به جزء اینم نیست

 

لینک


                                             

   

                             دلم تنگ است

                                                   دلم تنگ است

دلم اندازه حجم قفس تنگ است

                      سکوت از کوچه لبریز است

صدایم خیس و بارانی است

نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است.

                  

 

تو مگه قسم نخوردی که دلمو تنها نذاری                

                               روبروم نشستی اما از غریبه کم نداری

               روبروی من نشستی توی چشم تو ستاره

    از صدای تو شنیدم که دلت دوسم نداره

                  دل تو تو آسمونا من به دنبال دل تو

تو به دنبال ستاره من به یاد قسم تو

                  تو مگه قسم نخوردی که دلمو تنها نذاری

                                 هرگز از روز جدایی سخنی به لب نیاری

                حالا روبروم نشستی حرف تو فقط جداییست

                                 تو قسم نخورده بودی که یه دنیا بی وفایی

            تو قسم نخورده بودی روزی عشق تو میمیره

                نور یک ستاره شب جای مهتاب و میگیره

                 شبی غمگین , شبی بارانی , شبی سرد

                                           مرا در غربت فردا رها کرد..........

 

                    من غريبه ي ديروز...

                                         آشناي امروز...

و فراموش شده ي فردايم...

                      پس در آشنايي ی امروز مينويسم ...

تا در فرداي تلخ جدايی بياد آوری مرا.......

 

 

                  کاش بودی تا دلم تنها نبود

تا اسیر غصه فردا نبود

                 کاش بودی تا نگاه خسته ام

بی خبر از موج و دریا نبود

                 کاش بودی تا دو دست عاشقم

غافل از لمس گل مینا نبود

                  کاش بودی تا زمستان دلم

این چنین پر سوز  پر سرما نبود

                  کاش بودی تا فقط باور کنی

بعدتو این زندگی زیبا نبود

 

 

لینک


 

 

 

                     تا ميهن کاوه تابوت ضحاک است

                                           اين سرزمين از هر اهريمنی پاک است

                   صدها هزارآرش جان در کمان دارند

                                             تيری اگر کاريست اين عاشقان دارند

                  وقتی هويت را در نام می جويد

                                             هر بی نشان ناچار صد ياوه می گويد

                چيزی که در صلح است از جنگ می خواهد

                                          قدرت اصالت نيست فرهنگ می خواهد

                ما وارث کوروش فرزند جمشيديم

                                                  پيروز بی برده بت نپرستيديم

               ما ريشه ای ديرين در عشق و خون داريم

                                                 ما در شب تاريخ تا صبح بيداريم

 

 

                          تو مرا مي فهمي

                       من تو را مي خواهم

و همين ساده ترين قصه ي يك انسان است

                      تو مرا مي خواني

من تو را ناب ترين شعر زمان مي دانم

                      و تو هم مي داني

تا ابد در دل من مي ماني

 

 

 

                            نگاهم کرد...

پنداشتم دوستم دارد.

                         نگاهم کرد...

 در نگاهش هزاران شوق عشق را خواندم.

                           نگاهم کرد...

 دل به او بستم.

                       نگاهم کرد...

اما بعدها فهميدم فقط نگاهم ميکرد!!

 

 

                              تقصير تو نبود !


خودم نخواستم چراغ قديمی خاطره ها ؛


                    خاموش شود !


خودم شعرهای شبانه ی اشک را ؛


                       فراموش نکردم !


خودم کنار آرزوی آمدنت اردو زدم !


 حالا نه گريه های من دينی به گردن تو دارند ؛


نه تو چيزی بدهکار دلتنگی اين همه ترانه ای !


                           خودم خواستم که مثل زنبوری زرد ؛


بالهايم در کشاکش شهد ها خسته شوند


                       و عسلهايم


                            صبحانه ی کسانی باشند ؛


                       که هرگز نديدمشان !


تنها آرزوی ساده من اين بود ؛


که در سفره ی صبحانه ی تو هم عسل باشد

 

 

لینک


             

                             

                           تو را نمی دانم...

                                                             ولی

                          اولین نگاه من به تو

                                             نه از سر مهر بود

                              و نه در زیر مهتاب

                           اما روزگار بارها و بارها نگاه ما را در هم آمیخته

                           تا به تو بیندیشم

و این بار از سر اندیشه و عشق تو را نگریستم

                           اما هنوز نمی دانم؟

                              که ابتدا اندیشیدم و سپس عاشق شدم

                               یا در پی عشق به فکر فرو رفتم

 

                       و امروز روز توست

                                             و من در سکوت...

                آرزویم اینست

ندود اشک در چشم تو هرگز، مگر از شوق زیاد


نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز


و به اندازه هر روز


تو عاشق باشی

         

                           

عشق را وارد کلام کنيم

 تا به هر عابري سلام کنيم و به هر چهره اي تبسم

داشت ما به آن چهره احترام کنيم

 زندگي در سلام و پاسخ اوست عمر را

صرف اين پيام کنيم

 عابري شايد عاشقي باشد

 پس به هر عابري سلام کنيم

                    

 

                     رنگی دیگر خواهد این اتاق

شعری دیگر خواهد این شب

                 وقتی پرندگان کوچک

                                           بر آستان اتاقم

                            از گلی می خوانند

                    که تو بوسیده ای

                                     بگذار فراموش کنم

                                                            عمر حسرت را

                         دیرست

                                          لک لکان 

                                                          از مرداب ها گذشتند

 

 

لینک


 

              

 

                     دنيا را بد ساخته اند.........

 كسي را كه دوست داري،تورادوست نمي دارد.

 كسي كه تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري

اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

 به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند

                                و اين رنج است زندگي يعني اين!!!!

 

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

فراموش کردن شکلی از آزادی است

 

                  ویرانه نه آنست که جمشید بنا کرد

                                      ویرانه نه آنست که فرهاد فرو ریخت

                         ویرانه دل ما

                                         که با هر نگه تو

                                    صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

 

 

لینک


                                                                                              

                              

 

                        امشب کفر خواهم گفت!

                                     امشب خدا را به سلابه  خواهم کشید!

              و برای تمام زخمهای زندگیم

                                              او را نفرین خواهم کرد!

                  و عدالت پوسیده اش را

                                              به سخره خواهم گرفت!

               امشب کفر خواهم گفت !

                                               ترکهای قلب بیمارم را

                     خواهم شمرد !

                           و به تعداد زخمهای زندگی

                                                به او نفرین خواهم گفت

 

                 

                 

 

                 چشمان بی خوابم !

                                             انتظار معجره دارند!

                  معجزه ایی از جانب شیاطین!

معجزه خدا و فرشتگانش

                                                              بی اثر شده اند!

                و آن خدای دلسوز و مهربان

                                                    دیگر از قلبم

                 و از این سرزمین

رخت بر بسته!

                   و این زمینهای سیاه و نفرین شده

                                                در احاطه شیاطین

                 انتظار رحمت از شیاطین را دارند!!

وای بر این قلب زخم خورده

             و وای براین سرزمین نفرین شده!

 

                             

 

                       درجستجوی قطره ای از زلال بی کران عشق

                                                 لب همیشه تشنه ام را

                  به دعای هر ثانیه آغشتم!

                                     و چشمان حسرت بارم را

                  به امید ذره ای مهر خداوندی

                                      به کویر بی انتهای عدالت خیالیش!

                     مهمان کردم!

                                          اما افسوس ، خدا

                در خواب بی تفاوتی !

                                            برای ظالمان

                                              بهشت را می آراست!

 

 

لینک


 

کاش می فهمیدم چه چیز برایت در این دنیا

                  که فقط رفتن و رفتن است

                                        مهم می شود

                وقتی اشک میریزی...

                  کاش دنیای نیلوفری ات را دیده بودم

                که بدانم

                     وقتی زمستان می آید...

                                  وقتی نیلوفر می رود...

                 چه گونه...

                              چه گونه...

                   برایت می نویسم تنهانیلوفر......

                    وقتی اینگونه نمیدانم

                که چگونه

                                 باید به کجا

                  و به...

                               و به کدام آسمان

                باید چتری شوم برای تو...

                نمی دانم....

                    نمی دانم باران می بارد....

                  یا می بارد دنیا...

                                      یا تو....

              نمی دانم........

                             و تو......

                               و تو.......

                                               تو....

                      تو تنها ................

باران پاک باریده ی چتر زندگیم هستی..

 

 

             التهاب...

                            انتظار...

اميد... اميد... اميد...

             گاهی هم دلتنگی

                              روزها را می شمارم

                    ساعتها را

                                       دقيقه ها را

                  حتی گاهی نفسهايم

                            را در سکوت می شمارم

            روزها چه سريع می گذرند

و لحظه ها چه سنگين گام برمی دارند!

            می دانم که تا ابد

 در تحير اين دوگانگی سحرآميز می مانم

               می دانم که بيهوده می کوشم

                  برسر زندگی فرياد بکشم!

تشنگی درونم فريادهايم را می بلعد

مثل بره ای در آغوش علفزار آرام می گيرم

 

 

  

                        چشمانم به دريچه دوخته شد

                شايد نيم نگاهي

                                              لبخندي

                     دست مهرباني

                    اما تو نيامدي

نفرين به من

كاش هرگز نميفهميدي دوستت دارم

               كاش دريچه ام بسته شود

                           كاش حصارم شكسته شود

دلتنگ ِ ماهي اين حوض نفس ميخواهد

 

 

 

                     چقدر هوای سفر دارم

                           هوای رفتن وخلوت گزيدن

             چقدر خسته ام

                           خسته از دنيا و بازيچه هاش

             خسته از هزار رنگ پر فريبش

                دلم می خواد برم

                       و در يک هوای پاک نفسی تازه کنم

 

 

 

              هنگاميکه در چشمانت نگاه می کنم

                  شوق وصف ناپذيری که

                              بين ما جاری می شود

               با همه ذرات وجودم احساس می کنم

                  برای لحظاتی...........

                       تمام دنيای اطراف محو می شود

                 تنها من هستم و تو

                      و نسيم آن عشق روحانی زيبا

                      که بر احساسمان می وزد

            چه اعترافی شيرين تر از ين

                         که بگويم عاشق تو هستم

            و چه سعادتی بالاتر از اين

                                  که در کنار تو هستم...

             رسواتر از هميشه

                                             دوستت دارم

 

 

                  در آتش پروازم می دهی..

                               می سوزی و می سوزم..

                 تمام خاکسترت

                                     نغمه عروج را

                 برایم می خوانند....

                   و من

               در میان نور چشمان تو..

                                        می رقصم...

 

 

لینک


 

 

                    دیر است ، دیر ... !!


                   برای عاشق شدن ، برای «تو» ...


                  و برای من که جز نگاهٍ « تو »

                دیگر هیچ ندارم تا به دیوار اتاق بیاویزم!


                  چه زود عاشق شدم !!


                    دلم آینهء قدیمی ام را می خواهد

                  که در آن هر روز هزاران بار « تو »

                    را می دیدم و اکنون


                   تصویر « تو » را که هر روز هزاران بار

                      در حال کمرنگ شدن است .... !


                         دلم عشــــــــق می خواهد ....


                 دلم << تو>> را می خواهد ...


                               دیر است .... دیر !


                 برای عاشق شدن


                                  برای « تو »


              برای منی که می دانم بیش از عشق 

 

                           به « تو » محتاجم..........

 

 

               هيچ کس اشکي براي ما نريخت ...

                 هر که با ما بود از ما مي گريخت ...

 

          چند روزي ست حالم ديدنيست...

 

                حال من از اين و آن پرسيدنيست..

 

           گاه بر روي زمين زل مي زنم...

 

                       گاه بر حافظ تفاءل مي زنم...

 

              حافظ ديوانه فالم را گرفت..

 

             يک غزل آمد که حالم را گرفت: ...

 

          ما زياران چشم ياري داشتيم...

 

                      خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم.

               

 

            كاش غم من توفان سهمگينی بود

                           و من چون مرغ توفان خود را

              به چشم او می سپردم

                                ولی افسوس كه غم من

                 چون جويبار صافی است

                               كه همچنان می رود

              و دل مرا چون.........

                      برگ مرده اى همراه خود می برد

 

لینک


 

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

آرشیو وبلاگ
اسفند 1386
بهمن 1386
مهر 1386
شهریور 1386

پیوندها
عروسک
ستاره دنباله دار
دل شکسته ی منتظر
به کی باید دل بست
نامش بهترین
دوست خوبم میلاد ( آخر آهنگ )
*********
ليست وبلاگ ها
قالب هاي وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ICT
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
فروشگاه اینترنتی
:: طراح قالب: میلاد یاوری::


  RSS  
پرشین وبلاگ

بهترین و زیباترین کدهای جاوا اسکریپت به همراه آزمایش آن کد بزرگترین سایت جاوا اسکریپت ایران

بهترین و زیباترین کدهای جاوا اسکریپت به همراه آزمایش آن کد
تعداد بازديدكنندگان :
تعداد افراد آنلاين :
مركز آموزش ايرانيان
 لینــک ســــاز  اضافه کردن لینک ๏ دريافت كد


www.irLearn.com

free script by drdata.tk